Precies 12,5 jaar geleden mocht ik, na hard werken, een geweldig papiertje in ontvangst nemen: “mijn diploma Verloskunde”. Wat was ik trots en blij.

Jong, soms naïef, maar vol van enthousiasme, wist ik dat er na het krijgen van dat beruchte papiertje nog de nodige ” lessen” nodig waren om te uit te rijpen tot een verloskundige zoals mijn voorbeelden mij lieten zien.

Met veel passie, doorzettingsvermogen, moed, en soms de nodige humor ging ik aan de slag.
Wat was het een reis….. deze valt in woorden bijna niet uitdrukken. Van omarmen tot afscheid nemen van, en alles wat daar tussen-in zit. Zekerheden en onzekerheden, grip op verloskunde krijgen? Ho maar! Moeder natuur omarmen en aanvaarden was en is nog steeds een van mijn grootste en “soms” moeilijkste doelen. Ik leerde al snel te vertrouwen op de kracht die er in mijn handen zat. Ik had niet voor niets gekozen voor een vak waarin zorgen en verzorgen centraal staat. De passie en liefde voor het vak werd met de jaren groter en intenser. Kansen greep ik met beide handen aan en ik ging me stap voor stap ontwikkelen. Nog steeds werk ik hier elke dag met veel enthousiasme aan. Meer en meer leerde ik nog meer te houden van het vak verloskunde. Dat gevoel is een kostbaar en rijk bezit in mijn leven.
Perfectionisme, zorgzaamheid, flexibiliteit, leergierigheid en zelfstandigheid zijn sleutelwoorden die mij de afgelopen 12,5 jaar vele mooie momenten gebracht hebben.

Elke zwangere, elke baring en elk kraambed zo mooi en uniek! En ik mocht er vaak en nog steeds bij zijn.
De vele en voor mij overweldigende en lieve reacties op facebook ontroerde mij enorm. Vele bevallingen, situaties, mama’s, papa’s en hun kleine schattige babytjes. Zelfs oma’s en opa’s zijn op 1 januari 2018 in een prachtige film nog eens aan mij voorbij gegaan. Vaak met een lach maar soms ook met een dikke traan. Wat ben ik dankbaar dat ik zo veel mensen heb mogen leren kennen en dat het kostbaarste bezit in een leven aan mij toevertrouwd wordt . De dynamiek die ontstaat tussen cliënten en professionals gedurende deze fases is onbeschrijfelijk mooi en krachtig te noemen. Samenwerken met zovele om een onschuldig, puur, aandoenlijk, klein, en zo volmaakt mensje deze wereld in te mogen brengen. Iedere baby en mama op zijn eigen manier.

Verloskunde liet me zoveel kanten en aspecten van het leven ontdekken en verkennen, soms te mooi maar soms ook te verdrietig om waar te zijn.
Een wereldreis heb ik tot nu nooit gemaakt…Maar de mooiste reis in een leven mag ik soms dagelijks meemaken. De vele mooie verhalen, emoties en herinneringen zal ik koesteren in mijn leven, ik zal ze nooit vergeten. Telkens weer als ik een baby op de buik van een moeder mag leggen staan de waterlanders in mijn ogen . Een moment dat geen enkel gevoel kan evenaren.
Een rijkdom in mijn beroep was het doorlopen en mogen ervaren hoe het is om zelf zwanger te zijn, te bevallen en in een kraambed te mogen genieten van mijn eigen goudklompjes.

Van mijn eerste eigen bevalling zal ik de uren, minuten, seconden en zelfs kleinste details nooit meer vergeten . Wat was het een bijzondere, spannende en mooie tijd.

Wat maakte moeder zijn mij in mijn vak anders: Ik leerde dat het gevoel van een moeder het juiste is en dat ik daar altijd naar zou moeten luisteren. Moeder instinct staat vaak boven de wereld van theorie en kennis. Zeker in deze soms verwarde en harde wereld.
De kers op de taart was ook de dierbare , intense begeleidingen die ik mocht geven aan mijn eigen zussen, schoozus, nicht en vele lieve vriendinnen en familieleden. Ik wist waar ik ja tegen zei en omarmde deze unieke vragen volhaard met een “Ja”. Ook al was het elke keer opnieuw zo een grote verantwoordelijkheid die ik nam en soms moest nemen. Het voelde altijd “natuurlijk”goed. Moeder natuur gaf me signs en symptoms . Ik voelde ze en gebruikte ze continu waar nodig. Dit heeft me tot de dag van vandaag heel veel kracht gegeven om op de juiste momenten de juiste keuzes te nemen.

Afgelopen December na een jaar van hard werken, samen met een topper als Sharon aan mijn zijde, werd ik totaal verrast. Een kaartje van haar met een prachtige tekst lieten mijn tranen de vrije loop. Het liet me even stilstaan bij dit voor mij bijzondere moment: ‘mijn jubileum’.
Als cadeau mocht ik samen met mijn man een weekendje weg. 1 dagje met z’n tweetjes en een dag samen met ons gezin en samen met Sharon en haar man naar Phantasialand. Wat was het een geweldig leuk, gezellig en ontspannen weekend. Alles werd tot in de puntjes geregeld en ik kon mijn 3e kindje “de praktijk”, 2 dagen met een gerust hart achterlaten.

Een speciaal woordje van dank spreek ik uit naar een aantal mensen die het voor mij mogelijk maken om mijn werk al vele jaren uit te oefenen. Mijn lieve partner en ouders, broer en zussen, mijn zorgzame tante Paula en Savannah die met liefde de zorg van onze kindjes overnemen op de momenten dat ik dat zelf niet kan doen.

Ik hoop dat ik mijn prachtige vak nog vele jaren mag omarmen en vele baby’s in mijn warme handen geboren mag laten worden.
Samen met team van verloskundige praktijk Meerssen gaan we voor een warme persoonlijke, professionele, begeleiding voor vrouw , moeder en kindzorg.

Veel liefs,
Chantalle Wagemans